Końcowa stacja głównej linii kolei transsyberyjskiej to Władywostok, natomiast dla szlaków międzynarodowych są to Pekin i Sowieckaja Gawań. Każda z tych stacji wieńczy inną odnogę legendarnej magistrali, oferując dostęp do odmiennych światów – od rosyjskiego Dalekiego Wschodu po serce Chin. Sprawdź, gdzie dokładnie kończą się poszczególne trasy i co warto o nich wiedzieć.
Gdzie dokładnie znajduje się stacja końcowa głównej linii?
Główny, najdłuższy szlak całej sieci rozpoczyna się na Dworcu Jarosławskim w Moskwie, a swój kres znajduje we Władywostoku. To tam, nad brzegiem Morza Japońskiego, na peronie ustawiono pamiątkową stelę z napisem informującym o pokonaniu 9288 kilometrów od stolicy Rosji. Miasto od 1991 roku jest otwarte dla odwiedzających, a szczególnie licznie przybywają tu turyści z Chin i Japonii, planujący dalszą eksplorację azjatyckiego interioru.
Władywostok to miasto o symbolicznym znaczeniu – jego nazwa miała niegdyś podkreślać dominację rosyjską nad krajami Dalekiego Wschodu. Dziś pełni funkcję najważniejszego rosyjskiego portu morskiego na Pacyfiku, łącząc w sobie zgiełk wielkiego ośrodka przemysłowego z unikalną, nadgraniczną atmosferą. Od granicy z Koreą Północną dzieli go zaledwie 120 km.
Które stacje końcowe mają pozostałe odnogi magistrali?
Kolej transsyberyjska to nie jedna, a cała sieć linii kolejowych. Od głównego szlaku odbiegają trasy, które prowadzą do innych stacji docelowych. W zależności od obranej odnogi podróż może zakończyć się w stolicy Chin lub w porcie nad Oceanem Spokojnym, ale w zupełnie innym miejscu niż Władywostok.
Trasa transmongolska
Jeśli podróżny na wschodnim brzegu Bajkału, w Ułan Ude, skręci na południe, pojedzie szlakiem Kolei Transmongolskiej. Ta linia, będąca najkrótszym połączeniem Moskwy z Pekinem, prowadzi przez stolicę Mongolii – Ułan Bator – a następnie przecina pustynię Gobi i dociera do Pekinu. To właśnie tam znajduje się końcowy punkt tej trasy, która liczy łącznie 7624 kilometry.
Trasa transmandżurska
Kolejnym wariantem podróży na wschód jest linia transmandżurska. Od głównego szlaku odbija ona w okolicach Czyty i wiedzie przez terytorium Chin, między innymi przez Harbin. Koniec tej podróży również wypada w stolicy Państwa Środka. Dojazd z Moskwy do Pekinu tą trasą to dystans 8803 kilometrów, a sam przejazd zajmuje ponad sześć dni.
Magistrala Bajkalsko-Amurska
Daleko na północ od głównej nitki, przez trudno dostępne tereny wschodniej Syberii, biegnie Bajkalsko-Amurska Magistrala (BAM). Ta strategiczna alternatywa dla głównej linii, budowana z dala od granicy chińskiej, swój bieg kończy nad brzegiem zatoki o tej samej nazwie – w Sowieckiej Gawani. Długość tej trasy wraz z odnogami wynosi 4234 kilometry, a jej punkt startowy to miasto Tajszet na głównej linii.
Jakie są najważniejsze punkty na trasie do Władywostoku?
Podróż głównym szlakiem z Moskwy to wyprawa przez osiem stref czasowych. Pociąg mija największe syberyjskie rzeki: po około sześciu godzinach jazdy przekracza Wołgę w Niżnym Nowogrodzie, później pokonuje Ob w Nowosybirsku, Jenisej w Krasnojarsku, a za Irkuckiem jedzie wzdłuż wybrzeża Bajkału.
Kluczowym punktem na mapie tej trasy jest Jekaterynburg, położony w sercu Uralu. Historyczna granica między Europą a Azją, oznaczona obeliskiem, znajduje się na 1777. kilometrze szlaku. Miasto, będące niegdyś miejscem kaźni carskiej rodziny Romanowów, łączy w sobie atmosferę kupieckiej przeszłości z nowoczesną, dynamicznie rozwijającą się metropolią. Architektura wyraźnie zdradza silne wpływy kultury Dalekiego Wschodu.
Ile trwa podróż do ostatniej stacji?
Czas potrzebny na pokonanie całej sieci jest uzależniony od docelowej stacji. Przejazd główną linią z Moskwy do Władywostoku to najdłuższa, nieprzerwana podróż kolejowa globu. Zajmuje ona 144 godziny, co przekłada się na 6 dni i 4 godziny spędzone w wagonie. Dla tych, którzy chcą wysiąść wcześniej, na przykład przy Bajkale, trasa do Irkucka to 85 godzin jazdy (3 dni i 55 minut).
Podróżni wybierający kierunek chiński muszą zarezerwować więcej czasu, jeśli zdecydują się na linię transmandżurską – dotarcie z Moskwy do Pekinu trwa w tym wariancie 6 dni i 1 godzinę. Szlak transmongolski jest szybszy i pozwala znaleźć się w stolicy Mongolii – Ułan Bator – po 4 dniach i 2 godzinach, a w Pekinie po 5 dniach i 4 godzinach od wyjazdu z Moskwy. Natomiast przejazd Bajkalsko-Amurską Magistralą do Sowieckiej Gawani to wyprawa na aż 7 dni.
Komfort podróży ma bezpośredni wpływ na budżet. Bilety na te trasy dostępne są w trzech klasach, od wieloosobowych wagonów trzeciej klasy, przez przedziały z łóżkami piętrowymi, aż po osobne przedziały premium. Ceny wahają się w przedziale od około 700 do 3500 złotych, w zależności od standardu i wybranego szlaku.
Jak historia wpłynęła na symbolikę magistrali?
Dworzec we Władywostoku, oddany do użytku w 1912 roku, był świadkiem oficjalnego zamknięcia trwającej ćwierć wieku inwestycji. Całość prac nad siecią, zapoczątkowaną uroczystym położeniem kamienia węgielnego przez carewicza Mikołaja w 1891 roku, zakończono 18 października 1916 roku – jedenaście lat po pierwotnie planowanym terminie. Opóźnienie to miało swoje dramatyczne konsekwencje podczas wojny z Japonią, gdy jednotorowa jeszcze linia znacznie ograniczała możliwości transportowe armii.
Najtrudniejszy do budowy odcinek, zwany „złotą sprzączką stalowego pasa Rosji”, wiódł wzdłuż południowo-zachodniego brzegu Bajkału i wymagał zużycia wagonu dynamitu na każdy kilometr trasy.
Obecnie ta w pełni zelektryfikowana linia obsługuje około 30 procent całego rosyjskiego eksportu i przewozi rocznie ponad 1,3 miliarda pasażerów w skali całej sieci kraju. Dla samych Rosjan stała się ona nie tylko środkiem transportu, ale i elementem narodowej dumy, materialnym symbolem wielkości imperialnych dążeń i technologicznego potencjału państwa.
Końcowe stacje – czy to portowy Władywostok, czy tętniący życiem Pekin – dla wielu pasażerów nie stanowią jednak kresu wędrówki. Dla przybyszów z zachodu są one często dopiero bramą do dalszej eksploracji Azji i punktem startowym kolejnych wypraw w głąb kontynentu. Peron w mieście nad Pacyfikiem, z charakterystyczną parowozową stelą, codziennie przypomina o skali tego przedsięwzięcia i dystansie 9288 kilometrów, jaki dzieli go od moskiewskiego Dworca Jarosławskiego.
FAQ – najczęściej zadawane pytania
Gdzie kończy się główna linia Kolei Transsyberyjskiej?
Główny odcinek zaczyna się na Dworcu Jarosławskim w Moskwie i kończy we Władywostoku nad Morzem Japońskim, na odległości 9288 km od stolicy.
Jakie inne miasta są stacjami końcowymi odgałęzień magistrali?
Odnogi kończą się m.in. w Pekinie (trasy transmongolska i transmandżurska) oraz w Sowieckiej Gawani (Bajkalsko-Amurska Magistrala).
Ile czasu zajmuje przejazd z Moskwy do Władywostoku?
Pełna podróż główną linią trwa około 144 godzin, czyli 6 dni i 4 godzin.
Jaka jest różnica czasu podróży między trasą transmongolską a transmandżurską do Pekinu?
Trasa transmongolska dociera do Pekinu w około 5 dni i 4 godziny, natomiast transmandżurska zajmuje około 6 dni i 1 godziny.
Co wiedzieć o Bajkalsko-Amurskiej Magistrali (BAM)?
BAM biegnie na północ od głównej nitki przez wschodnią Syberię i kończy się w Sowieckiej Gawani, a jej długość wraz z odnogami wynosi około 4234 km.
Jakie ważne punkty mijają pociągi jadące do Władywostoku?
Na trasie mijane są m.in. Niżny Nowogród nad Wołgą, Nowosybirsk nad Obem, Krasnojarsk nad Jenisejem oraz Irkuck i wybrzeże Bajkału, a także Jekaterynburg przy granicy Europy i Azji.
Jak przebiegała budowa kolei i jakie ma dziś znaczenie?
Budowa trwała ćwierć wieku i zakończyła się w 1916 roku; dziś linia jest w pełni zelektryfikowana, obsługuje znaczną część eksportu Rosji i przewozi miliardy pasażerów, będąc ważnym symbolem narodowym.
